Auteur: admin

WAPENVELD/HEERDE – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. Recentelijk ging Dennis op pad met Geb Dokter uit Heerde. We spraken echter niet af bij de woning van de geïnterviewde, maar begonnen onze wandeling bij het Berghuizerbad in Wapenveld. Het is een plek waar Geb de afgelopen 50 jaar heel veel was. Als lid van zwem- en waterpolovereniging Octopus, maar ook als lid van het bestuur van de Stichting Berghuizerbad. “Ik heb wel iets met water, ja. Maar vooral ook met deze plek.”

Onze wandeling begint bijna in het bad. Aan de rand van het zwembad, laat een trotse Geb zien wat voor een sportieve bedrijvigheid er weer te zien en te voelen is. Geweldig, helemaal nu we weer een beetje meer mogen, na die moeilijke coronamaanden. “Het is toch fantastisch om te zien? Plezier en spel aan de ene kant en recreatief zwemmen aan de andere kant. Het is super dat hier weer het nodige te doen is.”

ScanCoveryTrial

Dat mocht ook wel, want de afgelopen maanden waren erg moeilijk voor het Berghuizerbad. Eerder dit jaar stonden er diverse donateurs op om het noodlijdende zwembad weer nieuw leven in te blazen. Ook in de jaren daarvoor was het soms wel eens geldschrapen. Diverse (ludieke) acties werden ontplooid om geld in te zamelen. Wat te denken van de ScanCoveryTrial? Geb is daar één van de initiatiefnemers van. “Bij deze jaarlijkse rally zamelen we geld in voor het zwembad. De afgelopen keren waren er zelfs meerdere teams actief.”

Maar er gebeurde de afgelopen tijd veel meer. Er stonden altijd wel vrijwilligers op die acties bedachten om geld in te zamelen. Dit om er voor te zorgen dat het zwembad dat voorheen door de gemeente Heerde beheerd werd, het steeds weer gered heeft.

Stichting Berghuizerbad

Toen diezelfde gemeente in 2012 dreigde om het zwembad te sluiten, stond er een stel gemotiveerde leden van de zwemvereniging op. Ook daar was Geb Dokter (in het dagelijks leven eigenaar van een succesvol bedrijf genaamd GeDo Koeriersdiensten, DD.) er één van. “We hebben in 2013 de Stichting Berghuizerbad opgericht.” Sindsdien draait het prima. Het gemotiveerde bestuur doet er, samen met een groot stel vrijwilligers, alles aan om er voor te zorgen dat het bad open kan blijven. “De gemeente Heerde geeft ons een subsidiebedrag en wij vullen dat ieder jaar aan met diverse inzamelingsacties, zoals die eerder genoemde ScanCoveryTrial. Zo redden we het elk jaar nét.”

We wandelen achter het zwembad langs en gaan via de Revelingsweg naar De Rolders. Daar steken we de Groteweg over naar de Bankenburgerweg en lopen het bos in. Achter Isala Heerde, het Sprengen College en Groot Stokkert langs, dwalen we over prachtig mooie slingerpaadjes die deze gemeente rijk is.

Geb vertelt verder over de gelden die de lokale politiek beschikbaar stellen. “Daar zijn we enorm blij mee, laat dat duidelijk zijn. Maar we hebben praktisch geen vet op de botten. De ontwikkeling van een visie voor de toekomst, is daarom bijna niet mogelijk. Natuurlijk hebben we wel plannen, maar we weten dat we daar het geld niet voor hebben. Dat hebben we meerdere keren bij de gemeente Heerde aangegeven.”

Schoolzwemmen

Eén van de belangrijke activiteiten in het Berghuizerbad lag daarom de laatste tijd onder vuur. “Schoolzwemmen is zeer belangrijk vinden wij. Maar mede door de coronamaanden kunnen we dat helaas niet meer waarmaken. De ScanCoveryTrial is niet verreden, dat scheelt het zwembad toch minimaal 40.000 euro. Dat gat moet dus op een andere manier gedicht worden. Deze moeilijkheid hebben we meerdere malen aangegeven bij de gemeente, maar het lukt niet om dat subsidiebedrag te verhogen. We hebben moeten besluiten om per komend jaar het schoolzwemmen in Wapenveld te staken. Hoe erg we dat ook vinden.”

Plan voor komende jaren

Toch blijft het stichtingsbestuur doorvechten. Om dat schoolzwemmen in de nabije toekomst toch weer naar Wapenveld te halen en om te zorgen voor een stabiele, financiële situatie. “Het bestuur spreekt met heel veel mensen. We praten hen bij over onze plannen. We vertellen ook altijd eerlijk dat het zwembad ruim 50 jaar geleden gebouwd is. Her en der moet er dus écht groot onderhoud gebeuren. In die gesprekken zit dus ook een indirecte geldvraag.”

Sommige personen en bedrijven zullen dat gebedel best zat zijn, lacht Geb. “En dat snap ik ook. Maar Heerdenaren zien het belang van dit zwembad gelukkig wél in. Stel, we zitten ooit in de uitzichtloze situatie dat dit zwembad gesloopt moet worden? Dan kost die sloop óók heel veel geld. Dit zwembad mag wat mij betreft daarom niet verdwijnen. Nooit.”

Het stichtingsbestuur voert momenteel daarom veel gesprekken. “We proberen samen met de gemeente en met ondernemers een plan te ontwikkelen voor de komende 10 à 15 jaar.” Natuurlijk, daar gaan miljoenen euro’s mee gemoeid. Als de gemeente opstaat en hun verantwoording neemt, dan gaan er vervolgens misschien ook ondernemers participeren, weet Dokter. “We hopen dat dit ooit een nieuwe waarheid en werkelijkheid voor ons wordt. Want zo is er uiteindelijk wel een scenario gecreëerd waarbij de stichting niet steeds hun hand hoeft op te houden.”

Beachvolleybalveld

We steken de Groteweg over en lopen terug naar het zwembad. We komen uit op de speel- en zonneweide naast het zwembad. Daar is te zien wat het stichtingsbestuur allemaal doet om het Wapenveldse zwembad op de kaart te zetten. Zo wordt de glijbaan momenteel geschilderd. “Een groot bedrijf sponsort ons al jaren. Zo hoeven we voor de schilderwerkzaamheden van het Berghuizerbad nooit verf te kopen.”

De speelweide is de afgelopen tijd letterlijk op de schop genomen en opnieuw ingezaaid. Ook ligt er een mooi terras en is er kunstgrasveld aangelegd. Verder is er een beachvolleybalveld aangelegd dat te huur is. ”Volleybalverenigingen zijn van harte welkom. Neem gerust eens contact met ons op en informeer naar de mogelijkheden. Ook is dit terrein te gebruiken voor een (kinder)feestje.”

Uit alles blijkt, Geb Dokter blijft enorm gemotiveerd om het Berghuizerbad te laten voortbestaan. “Maar ik ben niet de enige natuurlijk. Er is een enorme groep vrijwilligers die er net zo instaat als ik. Loop maar eens mee terug naar de entree. De slogan ‘voor iedereen, door iedereen’, die je daar ziet, is niet voor niets gekozen.”

 

De Wandeling van de Week deel 32 is gelopen met Geb Dokter uit Heerde. Hij is geportretteerd voor het Berghuizerbad in Wapenveld.

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!

EPE – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis weldegelijk op pad, maar voor het eerst niet met een persoon. Het werd een wandeling waarin weinig gesproken werd, maar waarin het duo wandelaars wel veel ervaringen kon delen. Deze wandeling is gelopen met de 4-jarige Pomme. Dat is deze weken de leenhond van de familie. Je kunt wel denken dat je altijd met personen moet praten voor een mooi verhaal, maar de trip met deze labradoodle bewijst wel anders. “Gaan we uit???”

We beginnen thuis. Het thuis van de verslaggever, het tijdelijke huis waarin de hond vertoeft. De riem wordt aangehaakt, de voordeur zwaait open. Al kwispelend kijkt de hond vragend naar haar leenbaas. Waar gaan we naartoe? Links of rechts? Na een aai over de bol, valt Pommes keuze op de laatstgenoemde kant. “Helemaal goed! Daar gaan we dan!” Haar enthousiaste blik spreekt boekdelen.

Deze route leidt vanaf de Brinklaan naar de Diepenweg. Her en der wordt er een heggetje besnuffeld en er aan blaadjes geroken. Het ijzeren oog aan de riem rinkelt over de stoep, de rode poepzakjes kraken en ruisen in de wind. Aan het eind van de weg, gaan we rechtsaf, de drukke Stationsstraat in. Daar vandaan trippelt de hond richting de Oenerweg. Bij de volgende kruising trekt ze de riem strak. Het hondenhoofd draait en de bruine labradoodle kijkt me veelzeggend aan. Deze hond wil, nee moet, de Lange Veenteweg in. Maar eerst moet er geluisterd worden naar het commando van de baas. “Zit!”

Oversteken is gevaarlijk en ze wacht al zittend braaf totdat de auto’s voorbij geraasd zijn. Ze krijgt een complimentje en een knuffel van de leenbaas. “Braaf hoor!”

Als de verslaggever de weg oversteekt, rent Pomme in alle veiligheid de straat over. De smalle stoep zorgt voor wat consternatie. De vrouwelijke viervoeter zoekt de veiligheid van de heg en de riem draait onhandig om het lichaam van de leenbaas heen.

Bilpartij

Op het piepkleine grasveldje (hoek Lange Veenteweg, Dijkhuizerweg), wordt er eerst even nauwgezet gespeurd. Logisch, want dit is dé plek waar veel andere honden hun behoeftes doen. Zo ook Pomme. Ze kijkt me aan, draait ‘t herkenbare rondje en buigt haar bilpartij ietwat naar beneden. Secondes later ligt de warme trofee te wachten om opgepakt te worden.

Het rode zakje wordt dichtgeknoopt en bungelt wild tussen wijsvinger en duim van de verslaggever. De eerstvolgende prullenbak is ver van hier, zo weet hij.

Aan de Dijkhuizerweg wordt de leenbaas aangesproken door een echtpaar dat hij van vroeger kent. “Zozo, hebben jullie een hond? Wát een lieverd!” Ik vertel dat dit een leenhond is, maar meld direct dat deze oppassessie van een paar weken er zeer waarschijnlijk wel voor gaat zorgen dat we ooit zelf een hond gaan aanschaffen. Onze 12-jarige zoon vindt de hond prachtig. Aandacht geven zorgt ook voor aandacht krijgen, zo is zijn conclusie. In deze zomervakantieweken, lag hij na het uitlaten dan ook urenlang samen met Pomme op ons vloerkleed. Zo’n mooi beeld; daar kan eigenlijk geen PlayStation tegenop.

Na de Dijkhuizerweg honderden meters gevolgd te hebben, duiken we een zandweg in naast een weiland. Trekkerbanden hebben diepe, dartelende sporen in de grond getrokken. Her en der ligt een plas. De hond wordt steeds enthousiaster. Ze trekt ferm aan haar riem. Halverwege deze weg volgt er een nieuwe situatie tijdens dit uitlaatrondje. Dat weet ze allang. Niet veel verder mag de riem losgeklikt worden. Pomme gaat er direct vandoor. Ze rent door verlaten weilanden, ze schiet schichtig door maisvelden, ze slalomt langs aangeplante boompjes. Als ware hinde springt ze over bosjes, hekjes en bultjes. Vrijheid! Eindelijk. “Pomme! Hier!” Ze laat zichzelf direct zien.

Geraamte

De zandweg slingert dwars door de verlaten landerijen heen. Pomme jaagt een zwerm zwaluwen op, springt (net niet) over een enorme modderplas en snuffelt aan een kaalgevreten geraamte van een kraai. “Pomme! Foei!” Ze luistert gedwee naar het commando van deze leenbaas. Ze begrijpt maar al te goed dat een dergelijke reprimande kan leiden tot een direct aanlijngebod. Ze staakt haar actie en mag verder rennen. Uitgelaten, uitbundig, zonder zorgen.

Daar waar de zandweg weer asfalt wordt, weet Pomme genoeg. Hier moet ze rustig worden, hier is het uitkijken geblazen, hier komt de riem weer uit de achterzak van haar leenbaasje.

De Dijkhuizerweg wordt Dijkhuizerzandweg en slingert terug naar het Eper centrum. Brinkgreverweg, Slathstraat, de bebouwde kom is in aantocht. Het logeeradres is nabij. Het rondje tikt de 5 kilometer aan, maar kan Pomme vooralsnog eigenlijk niet lang genoeg zijn. Haar staart kwispelt onverdroten voort.

Op de hoek van de Slathstraat en de Sint Antonieweg staat de eerste vuilnisbak van onze route. Daar verdwijnt Pomme’s trofee van dit uitlaatrondje in. Via Parkweg en Platvoet, lopen we de Brinklaan weer in. De wandeling is bijna ten einde. Maar niet voordat er bij de voordeur uitgebreid geaaid en geknuffeld wordt.

Er is weinig gepraat, maar Pomme en ik hebben samen wél veel beleefd. En dat levert toch maar weer een mooi verhaal op.

De ‘Wandeling van de week’ deel 31 is gelopen met Pomme.

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!