Marieke Koesveld (43) woont tussen Epe en Heerde. Ze is dagelijks met haar hondje Gaia op de Renderklippen te vinden om te mijmeren over bepaalde onderwerpen van het leven. Dit keer wandelde ik met haar mee. Marieke las mijn column over medemenselijkheid en had wel een interessant onderwerp om over door te praten. Over leven gesproken…
Deze wandeling begint nabij Marieke’s woning, op de parkeerplaats naast De Oude Kwekerij, een shop-in-shop concept op gebied van wonen en lifestyle. Een lege parkeerplaats trouwens, want de grote brocantewinkel aan de Bijsterbosweg 6 (voorheen was hier ‘Azaleakwekerij De Veluwe’ gevestigd, DD.) beter is vandaag gesloten. Daarbij regent het heel hard. Dus veel ander verkeer heeft zich de afgelopen minuten niet gemeld. Ik wacht op mijn wandelmaatje, zit nog steeds in mijn auto. Talloze regendruppels parelen over de voorruit. Ineens stopt de regen. De zon kruipt tussen de wolken door. Ik zoek de regenboog.
Marieke komt uit het bos gelopen. Haar 9-jarige hond dartelt naast haar. We maken kennis en we lopen de Bijsterbosweg af, richting de hei. We kennen elkaar niet, maar na een kort voorstelrondje, blijkt dat er veel dezelfde mensen zijn die we allebei ook kennen. Gerard Hardeman bijvoorbeeld. Gerard is oprichter van HartRaad, de organisatie waar Marieke werkt. “Gerard deelde jouw column en ik voelde me aangesproken om te reageren. Ik wil graag het gesprek aangaan over een urgent, maar complex onderwerp, met veel voor- en tegenstanders. Ik heb er de afgelopen tijd meer over gelezen en ervaar de noodzaak om me hierover uit te spreken.” Toen Marieke mij haar eerste mail stuurde, maar de definitieve wandelafspraak niet ingepland werd, vond ze het allang goed. “Ik vind het namelijk best spannend om hierover te praten. Ik zoek de confrontatie niet op, ik druk mensen mijn mening niet op. Ik hoef niet per se gelijk te hebben. ik wil alleen in gesprek gaan over een best beladen onderwerp. Met voor- en tegenstanders die naar elkaar luisteren zonder verwijten. Toen ik jouw column las, wilde ik dus vooral graag in gesprek gaan.”
HartRaad
Het liefst wandelend, in de natuur. Eigenlijk ook, zoals ze vaak bij HartRaad werkt. HartRaad is een kleinschalig zorginitiatief dat ondersteuning biedt aan jongeren (vanaf 18 jaar) en volwassenen met een ondersteuningsvraag. “Met hen wandel ik ook vaak, geniet ik van de natuur, met hen verricht ik lichte werkzaamheden voor Staatsbosbeheer, of verbouw ik groente en fruit. Onze deelnemers hebben moeite met participeren in de maatschappij, maar door samen laagdrempelig in de natuur te werken, bloeien ze op. Zonder druk in een prikkelarme omgeving, zo noemen we dat.”
Zonder druk. Op die manier wilde Marieke ook wel met mij wandelen om te praten over een heikel onderwerp met veel voor- en tegenstanders. “Ik voelde dat dit het moment was. Het klinkt zwaar, maar je zou kunnen zeggen dat ik gestuurd ben.”
Inmiddels hebben we de Bijsterbosweg helemaal uitgelopen. We zijn midden op de paarsbloeiende hei uitgekomen. Om precies te zijn: de Renderklippenweg op het gelijknamige natuurgebied De Renderklippen. Achter ons een donkergrijze lucht, voor ons is diezelfde hemelpartij helblauw met enkele wolkjes. Daar pal onder, fonkelt een regenboog recht de heipartij in. “Wat bijzonder! Ik heb in mijn leven een regenboog nog nooit zo dichtbij gezien.” Ik vul Marieke aan dat ik dit prachtige natuurverschijnsel ook nog nooit zo dichtbij zag. Er is hoop. En zeer dichtbij ook, zo concluderen we lachend.
Pro life-beweging
En hoop doet leven. Daar hebben we het onderwerp van deze wandeling meteen te pakken. Marieke wil het tijdens de wandeling namelijk hebben over abortus. Of beter gezegd: de argumenten om ongeboren baby’s te beschermen. “Mijn ogen zijn geopend voor de indringende feiten hierover, zoals dat abortus elke dag meer dan 100 kinderen in Nederland het leven kost. Daarbij stijgt dat aantal. Zeker nu de thuisabortuspil de drempel voor moeders en de bescherming van de ongeborenen verder verlaagt. Ik merk dat heel veel mensen te weinig over dit onderwerp weten. Ik zie in de landelijke politiek ontwikkelingen waarbij de pro choice-beweging steeds meer gemeengoed wordt. Daarom wil ik graag een tegengeluid geven.”
De afgelopen tijd heeft ze er veel over gelezen, gehoord en gezien. Helemaal sinds ze filmpjes van Charlie Kirk ging bekijken. De Amerikaanse conservatieve politicus die een jaar geleden vermoord is, was medeoprichter van Turning Point USA. Een Amerikaanse organisatie die conservatieve politieke ideeën bespreekt. Abortus was één van die onderwerpen. “Bij dat onderwerp vertelde hij precies zoals ik er ook over dacht. Het leven is door God gegeven en kostbaar. Als er een baby groeit in de buik van een vrouw, is dat een leven. Wetenschappelijk gezien begint leven al bij de bevruchting. Dit zou beschermd moeten worden, omdat het kindje kwetsbaar en afhankelijk is van de moeder. Wij hebben deze verantwoordelijkheid, vind ik. Ook de allerkleinsten hebben mensenrechten.”
Natuurlijk zijn er extra pijnlijke gevallen te benoemen, weet ook Marieke. De vrouw die verkracht wordt en zwanger raakt bijvoorbeeld. “Dat is een scenario dat vaak aangehaald wordt. Ook al gaat het hier om 1 procent van de gevallen, het is ongekend verdrietig. Ik vind dat ook ingewikkeld. Aan de andere kant; het kind heeft ook niet om deze situatie gevraagd en heeft bestaansrecht. Daarom ben ik ervoor om het kind ter wereld te laten komen. Hoe zwaar dat voor de moeder ook is. Als een moeder niet voor haar kind kan of wil zorgen, dan zijn er ook andere mogelijkheden, zoals adoptie. Ook moeilijk, maar dan heb je in ieder geval niet besloten dat het kind niet mag leven.”
‘Unplanned’
Let wel, Marieke probeert haar mening niet op te dringen. Wel vindt ze het letterlijk van levensbelang dat we kritisch blijven kijken naar wat abortus werkelijk betekent. Onlangs las ze een boek dat haar raakte. ‘Unplanned’, vertelt het verhaal van de directeur van een abortuskliniek die de overstap maakte naar de pro life-beweging. “Auteur Abby Johnson benoemt het verdienmodel achter een abortuskliniek. En ze heeft het ook over de sturende manier waarop overheden en media soms te werk gaan als het over dit onderwerp gaat. Dat zie je in het huidige Nederlandse politieke klimaat ook. Ik zou zo graag willen dat deze gevoelige keuze gemaakt wordt op basis van kloppende informatie, op basis van het hele verhaal. Ja, een vrouw is ‘baas in haar buik’, maar er is nog iemand bij betrokken; een kind. Je maakt een keuze om een leven te beëindigen.”
VBOK-voetjes
Ooit, jaren geleden werd Marieke als tiener geconfronteerd met een klein beeldje met twee voetjes. Het beeldje dat thuis in de kamer stond, bleek een uiting te zijn van de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind (VBOK), een doel dat haar ouders steunden. De VBOK zet zich sinds 1971 in voor het beschermen van ongeboren kinderen. Hun visie? Elk mens is vanaf het begin waardevol, kwetsbaar en het beschermen waard. Ook het ongeboren kind. “Dat heb ik altijd onthouden en in mijn eigen leven meegedragen.”
We laten de paarse hei achter ons en lopen langs het Pluizenmeertje. Vervolgens slaan we linksaf en komen we langs De Bosschuur van de gemeente Epe waar de bosbeheerder werkt. Nog even het bos door en we zijn weer op het beginpunt van onze wandeling. Mijn wandelmaatje vertelt dat ze ooit gelovig is opgevoed door haar ouders. Haar moeder overleed toen Marieke 17 jaar was. De impact was groot. De jaren daarna was ze minder met het geloof bezig. “Totdat ik enkele jaren geleden zelf overtuigd is geraakt door een ontmoeting met Jezus. Daardoor denk ik nu ook veel nadrukkelijker na over leven en dood. Sterker nog: ik durf er zelfs stelling over in te nemen. Ik kies voor het leven in plaats van voor de dood. Daarover ga ik graag met anderen in gesprek. Zonder oordeel, zonder opleggen van een mening. Eigenlijk precies zoals nu, tijdens deze wandeling met jou.”
Wil jij ook met me wandelen? Meld je dan vooral aan via dennis@mediamagneet.nl. Ik wandel met iedereen. Alle meningen worden respectvol behandeld.
De 66e editie van de ‘Wandeling van de week’ heb ik gelopen met Marieke Koesveld.
Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!