‘Stop de haat, start de medemenselijkheid’. Deze zin was voor Henrike Reinders uit Oene de trigger om zich aan te melden voor de rubriek ‘Wandeling van de week’. Ik heb die reeks verhalen nieuw leven ingeblazen met een column waarbij ik aangaf uit het stille midden te stappen. Ik wilde weer wandelen en op een andere manier spontaan in gesprek gaan met de ander. Om te luisteren naar meningen. Om het maatschappelijke debat over allerlei onderwerpen op een andere manier op gang te brengen. Henrike las de zin, denkt hier hetzelfde over en wandelt met me mee. Om intussen zelf ook belangwekkende extra informatie te geven.
We wandelen vanaf de pittoreske plek aan de Ravenstraat in Oene waar Henrike (57) al jaren samen met haar partner woont. “Het is ’t ouderlijk huis van mijn man Dirk-Jan. Het zijn eigenlijk twee huisjes naast elkaar. Aan de linkerkant woonden zijn opa en oma ooit. Toen wij hier kwamen wonen verhuisden zijn ouders naar die andere plek en gingen wij wonen in zijn ouderlijk huis. Inmiddels wordt het linker huis verhuurd. Onze schapen grazen in de wei, het is hier rustig en vredig. Je leest het: we prijzen ons zeer gelukkig om hier te wonen.”
Klompenmakerspad Oene
Vanaf de Ravenstraat lopen we een deel van een prachtig Klompenpad in het dorp. We komen eerst uit op het terrein van de Oener Aardbeientuin van Bronsink. Daarna wandelen we via het Jaagpad langs het kanaal verder langs een ander deel van het klompenpad genaamd ‘Klompenmakerspad’.
‘In deze regio is het echt wel goed voor elkaar’
Intussen hebben we het over dat gebrek aan begrip voor elkaar. En de boosheid die velen voelen. “Veel mensen staan veel minder open voor de ander. Die mensen hebben frustratie over de politiek, frustratie over grote onderwerpen zoals asiel en migratie en woningbouw. Op zich is dat op plekken in dit land best begrijpelijk. Maar in onze regio hoeven we niet te klagen. Hier is alles echt wel goed voor elkaar. Ik ben niettemin van mening dat er sinds corona veel boosheid is ontstaan. Die is niet afgenomen, sterker er zijn veel andere onderwerpen bijgekomen waar veel mensen kwaad over zijn. Dat wordt (bepaalde partijen in) de politiek verweten. Misschien niet helemaal eerlijk, maar wel begrijpelijk. Men zoekt elkaar op, men verenigt zich en men gaat en blijft in de weerstand staan. Erg jammer om te constateren dat die groep zo groot is geworden.”
‘Kijk naar de prachtige initiatieven die het stille midden organiseert’
Daarom vraagt Henrike tijdens deze wandeling nadrukkelijk aandacht voor alle prachtige initiatieven van die mensen in dat eerder genoemde stille midden. “We moeten uitkijken dat we niet vergeten dat er ook heel veel mensen zijn die wel iets doen. Voor zichzelf, maar ook voor een ander. Al die vrijwilligers die het verenigingsleven draaiende houden, daar sta ik graag even bij stil. Nog even los van spontane initiatieven die er extra georganiseerd worden. Veel hier draait om saamhorigheid, om iets doen voor een ander, met elkaar.”
‘Maak de samenleving blij’
Als vrijwilliger taalles geven aan nieuwkomers, een dorpsfeest houden, evenementen, lezingen of exposities ontplooien vanuit het Kulturhus Oene, met een club geld inzamelen voor een goed doel. Het zijn stuk voor stuk hoopvolle initiatieven, vindt Henrike. “Nog een voorbeeld. Laatst wilde een inwoner een spontane sportactiviteit doen nabij Restaurant Dorpszicht in Oene. Zij heeft een aantal mensen opgetrommeld. Eigenaar Steven Post was er als de kippen bij om koffie en thee te verzorgen. Nu, weken later, is deze groep uitgegroeid tot meer dan twintig mensen die in het zomerseizoen elke donderdag een potje jeu de boules-club spelen. Iedereen die mee wil doen is welkom. Geen verplichtingen, geen kosten. En uiteraard, voor wie dat leuk vindt, kan na afloop een drankje gedronken worden op het terras van Dorpszicht. Als ik dat hoor, dan kan ik daar alleen maar heel vrolijk van worden. Het stille midden is niet zo stil. In dit dorpje ontstaan gelukkig heel veel spontane initiatieven die de hele samenleving raken en blij maken.”
Verschillen mogen bestaan
In de column die ik schreef had ik het over haat. Iemand reageerde erop. ‘Ik weiger te geloven dat mensen haten om het haten. Vaak zit er achter boosheid, woede of frustratie een verhaal dat we niet direct zien. Een gesprek begint pas wanneer het lawaai stopt en mensen bereid zijn naar elkaar te luisteren. Zonder begrip, groeit de afstand tussen mensen’. Henrike is het daar roerend mee eens. “Je moet op elkaar af stappen en met elkaar praten om elkaar te begrijpen. Je moet niet denken aan links of rechts of aan politieke kleur. Dat we allemaal verschillend zijn en denken, dat we er allemaal verschillend uit zien, is juist mooi. Verschillen mogen er bestaan. Als je dat weet en ziet en ervaart, dan vind je die medemenselijkheid.”
Toch moet ook gezegd, internet in het algemeen en sociale media in het bijzonder helpen niet mee. Ze vergroten de verschillen zelfs. Net zoals de vorige persoon waarmee ik wandelde, erkent ook Henrike dat direct. “Ik kijk er ook op, ik zit ook in een bepaalde bubbel. Maar ik probeer ook open te staan voor anderen. Juist verschillen maken onze multiculturele samenleving. Ik heb dus ook geen enkele moeite met AZC’s of andere tijdelijke opvanglocaties voor vluchtelingen. Sterker: wat mij betreft zet men een aantal stacaravans in het weiland naast ons huis. Ik heet iedereen welkom, in ons land is ruimte genoeg.”
Fatsoensgrenzen vervagen
Dat klinkt allemaal zeer sympathiek, sociaal en fatsoenlijk. Toch denkt niet iedereen zo. Iemand anders die op mijn column reageerde meldde dat ‘fatsoensgrenzen tussen (groepen) mensen vervagen’, mede door die sociale media. Hij vul aan dat je als individu ook een taak hebt. Dat je positief moet blijven en dit moet uitstralen. ‘Persoonlijk ben ik mijn leven lang al blij en gelukkig met, en trots op het feit dat ik mag en kan leven in een land waar je kunt en mag zijn wie je wilt zijn. Daar moeten wij alleen maar heel gelukkig van worden, vind ik’.
Henrike, in het dagelijks leven beleidsmedewerker bij een gemeente, denkt daar exact hetzelfde over. “Mensen moeten samen in gesprek blijven. Ook als ze ergens verschillend over denken. Welke huidskleur je ook hebt, uit welk land je ook komt. Laat elkaar in elkaars waarde.”
In de verte doemt haar woonhuis op. De schapen van Henrike en Dirk-Jan grazen in de wei. Ineens popt er een spreekwoord in mijn gedachten: ‘als de herder dwaalt, dolen de schapen’. Henrike heeft het tot slot nog even over de politiek. Iets dat de afgelopen jaren landelijk en lokaal best wel de nodige dolende schapen heeft opgeleverd, zo vindt ze. “Ik had het net al over de groep van verzet en weerstand. Toch hebben die mensen allemaal een belangrijke stem. Ze moeten stuk voor stuk gehoord worden. Maar ze moeten ook weten wat democratie inhoudt. In de politiek draait het om compromissen sluiten. Ga dus niet onrust stoken omdat je het ergens niet mee eens bent. Maar ga in gesprek met elkaar en probeer er samen uit te komen. Daar moeten we allemaal weer naar terug, vind ik. Want dat is waar medemenselijkheid om draait.”
Wil jij ook met me wandelen? Meld je dan vooral aan via dennis@mediamagneet.nl. Ik wandel met iedereen. Alle meningen worden respectvol behandeld.
De 65e editie van de ‘Wandeling van de week’ heb ik gelopen met Henrike Reinders.
Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!