Het is de herfst van 1995, ik ben 20 jaar. Voor het eerst in mijn leven, vlieg ik naar een warme vakantiebestemming. Dat maakt deze Gran Canaria-vakantie best spannend. Het toestel taxiet richting de startbaan. Vader en zusje zitten in de stoelen naast me. Ik probeer me te ontspannen en rommel in mijn groene Eastpak-rugzak. Ik voel het apparaatje, ik voel het kronkelende snoer met de ronde knoppen aan het eind.
Epenaar Abdulrahman Abdulfattah werkte mee aan film die in 2025 Gouden Kalf won
De sectie ‘Theater en Film’ in de Eper vestiging van de Bibliotheek Noord-Veluwe is bescheiden. Begrijpelijk. Dit is niet direct een onderwerp waar de gemiddelde Epenaar interesse voor heeft. Maar daar denkt Abdulrahman Abdulfattah (29) anders over. Zijn vinger glijdt van boekrug naar boekrug: Bert Visscher, Martine Bijl, André van Duin, Carice van Houten, Halina Reijn. Dan ziet hij de titel van een boek van Herman van Veen. “Kijk: ‘Bevrijdingskind’. Dát spreekt me wel aan.” Hij glimlacht en loopt naar één van de stilteruimtes in de bieb. Daar vertelt Abdulrahman zijn levensverhaal.
Oslo
Het volgende bericht is handgeschreven met mijn splinternieuwe Oslo-pen: ik wil jullie hierbij alvast hele fijne feestdagen toewensen!
Meer weten over die verkregen pen? Lees dan vooral onderstaande column (gepubliceerd in Nieuwsblad Schaapskooi) even…
‘David Bowie is’
Exact 10 jaar geleden geschreven. Een stuk over de expositie ‘David Bowie is’ in het Groninger Museum. Het artikel is ooit geplaatst in het magazine PlatoMania. Nu nogmaals gepubliceerd op mijn eigen site. Als onbetwist eerbetoon…
Sound and Vision. Fashion. Art Decade. Zo maar een paar treffende, veelzeggende Bowie-titels die in mijn hoofd oppoppen als ik door de zalen van het Groninger Museum loop. Kunst, songs, outfits, filmpjes; het draait allemaal om één persoon. Ja, het is verzengend veel; een overweldigende, baanbrekende expositie die zijn weerga niet kent. Maar ik vind het bovenal een 3d-totaalervaring. Zo zeer zelfs dat ik na dik twee uur ronddwalen in de wereld die ‘David Bowie is’ heet, eigenlijk het liefst nog een rondje wil lopen.
Gedicht (eerbetoon aan Joost Prinsen)
Sinds een paar maanden ben ik één van de leden van een splinternieuw lokaal dichterscollectief. Zoals sommigen misschien weten, heb ik een eigen insta-account waar ik twee jaar lang, elke dag een gedichtje op plaatste, maar dat ligt (tijdelijk) stil. Nu kwam dit op mijn pad en ik moet zeggen: het is erg inspirerend. Samen delen we taalervaringen, lezen we (eigen) werk voor en bespreken we dichters die ons raken. Voor de meest recente bijeenkomst schreef ik een eerbetoon aan de, op 3 november overleden, acteur en presentator Joost Prinsen.