‘Wandeling van de week’ 15 : Marjorie van Bussel-Aalberts

Oene – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Marjorie van Bussel-Aalberts uit Oene.

Naast de drukke werkzaamheden voor het bedrijf Marktslager van Bussel (het bedrijf dat haar man Marc 30 jaar geleden begon), houdt ze zich sinds een paar jaar ook bezig met een baan waarvan ze al jaren droomde. De Oenese is buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (BABS) bij de gemeente Epe. “Dat is geweldig om te doen. Daar vertel ik graag meer over tijdens onze wandeling. Zullen we gaan?”

Eerst moet het natuurlijk even gaan over haar wandelhobby. “Ik wandelde al heel lang. Maar vanaf de coronacrisis zit daar een constant stramien in. Ik heb een vast rondje dat ik zeker drie keer per week loop. Met vriendinnen, met mijn man, maar ook heel vaak ook alleen. Nu ik er zo over nadenk: alleen lopen, vind ik misschien wel het allerleukst. Het is heerlijk om mijn gedachten te laten gaan als ik alleen loop.” We hebben afgesproken bij de prachtige vrijstaande boerderij van de Van Bussels in het buitengebied van Oene. We lopen vanaf de Ooster Oenerweg in de richting van de Houtweg. Vervolgens gaat de route rechtsaf de Hogestraat in. Het is nog droog, maar het waait fors en aan alles is merkbaar dat er regen op komst is. Om een eventuele regenbui voor te zijn, wordt er al vroeg tijdens de wandeling een foto gemaakt. “Want niemand wil als verzopen kat in de krant staan, toch?”

‘Ommetje App’

De foto is gemaakt, we lopen verder. Nog geen minuut later begint het onbedaarlijk hard te regenen. De harde wind, de striemende regendruppels en het ijskoude aangezicht, beperken Marjorie’s spraakwaterval echter geen moment. “Ik ben wel wat gewend. Weer of geen weer, die wandelschoenen moeten aan.” Sinds kort is er een app in haar leven, genaamd de ‘Ommetje app’. “Een vriendin attendeerde me daar op. Deze app van de Hersenstichting spoort je aan om elke dag een ommetje te maken. Je kunt ook in competitieverband met anderen lopen. Dat doe ik ook, ik ben daar enorm fanatiek mee. Sinds ik die app heb, wandel ik elke dag. Want elke dag een wandeling maken, is belangrijk voor je fysieke en mentale gezondheid.”

Marjorie geniet volop van die dagelijkse wandeling. “Het is een prachtige afwisseling met het werk dat ik veelal binnen doe.” Marjorie heeft al bijna een kwart eeuw het bedrijf met haar man Marc. “Ik verzorg de administratie, ik hou me bezig met de website, met personeelszaken, eigenlijk van alles wat.” Marjorie is alleen niet aan het werk in de kraam van Marktslager van Bussel. “Dát is écht Marcs pakkie an. Deze verdeling maakt dat we het samen goed volhouden. Dat lukt overigens sowieso erg goed. We zijn al dertig jaar een perfect team samen.”

Liefdesverhaal

Die drukke baan en die ontspannen wandelingen worden sinds twee jaar afgewisseld met een andere bijzondere taak, vertelt Marjorie terwijl we richting het centrum van Oene lopen. “Ik ben sindsdien buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand (BABS). Ik speelde al een aantal jaren met de gedachte om dit te doen. Ineens zag ik dat ze iemand als trouwambtenaar zochten. Ik heb gesolliciteerd en ben uitgekozen.”

Marjorie rondde de opleiding tot trouwambtenaar af en is vol enthousiasme van start gegaan. “Het is een prachtige taak. Je stapt een korte periode het leven van een echtpaar of een gezin binnen en mag hen van alles vragen. Men vertelt mij over hun leven tot nu toe en over hun liefdesverhaal. Aan de hand van die antwoorden werk ik een verhaal uit. Ik probeer dat persoonlijk te maken door eventuele kinderen een taak te geven door een stukje in de moederstaal of in het dialect van de bruidegom of bruid toe te voegen. Daarbij voeg ik altijd de nodige humor toe. Zo probeer ik er een ceremonie van te maken die men niet snel zal vergeten. Wat voor mij misschien wel het allermooiste is? Ik mag bij één van de gelukkigste dagen in iemands leven zijn. Dat voelt heel speciaal.”

Locaties

Als bruidspaar ben je in Epe niet meer enkel afhankelijk van vaste trouwlocaties zoals het gemeentehuis en kasteel Cannenburch in Vaassen. “Je mag zelf kiezen waar je wilt trouwen.” Die locaties moet uiteraard wel aan een aantal voorwaarden voldoen. “Er wordt getrouwd bij diverse horecaondernemingen of bij mensen in de tuin. Ik heb zelfs al wel eens in een kwekerij of middenin het bos een huwelijk voltrokken.”

Vanaf het Oener dorpscentrum lopen we drijfnat richting de begraafplaats. Het smalle weggetje daar pal voor, heet de Kuiperkampsweg. Daar slaan we rechtsaf, want deze weg loopt rechtstreeks terug naar de Ooster Oenerweg. Het beginpunt en dus eindpunt van deze wandeling nadert. Toch vertelt Marjorie nog altijd honderduit over ‘haar huwelijken’. Heeft ze bijvoorbeeld ook veel mensen getrouwd, die ze persoonlijk kent? “Die zitten er zeker bij, maar veel vaker nog zijn het juist mensen die hier niet vandaan komen. Dat zijn veelal echtparen die Epe vanwege de trouwlocatie hebben uitgekozen om te trouwen.”

In het eerste jaar als BABS trouwde Marjorie zeventien echtparen, vorig jaar was het door corona natuurlijk veel rustiger qua trouwerijen. “Diverse echtparen hebben hun trouwerij uitgesteld. Gelukkig gaat er de komende periode weer meer getrouwd worden. Tot die tijd wordt mijn vrije tijd aan de Ommetje App toegewezen. Oh wacht, ik zet die app nu uit. Bijna 6 kilometer. Dat was weer een mooi stukkie.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 17 maart 2021)