‘Wandeling van de week’ 14 : Peter Simmers

Epe – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Peter Simmers uit Epe. “Om hoogleraar neuropsychologie Erik Scherder aan te halen: wandelen zorgt er voor dat je zowel lichamelijk, maar ook geestelijk gezond blijft. Dat doe ik dus graag. Maar er zijn twee andere hobby’s waar ik je graag over vertel: schilderen en muziek. Dat prikkelt mijn geest.”

De wandeling begint bij de woning van Peter en zijn vrouw Lida. De eerste honderden meters vertelt Peter over zijn rijke werkzame leven bij Achmea. “Ik heb 42 jaar bij deze financiële dienstverlener gewerkt. Mijn carrière begon bij Centraal Beheer op de afdeling pensioenen. Ik heb vervolgens diverse functies gehad op de afdeling P&O. Met enkele collega’s was ik verantwoordelijk voor het opzetten en uitwerken van het arbeidsvoorwaardenpakket toen de fusie-organisatie Achmea ontstond. Door opleidingen, bijscholingstrajecten en cursussen was mijn werk altijd uitdagend. Wel bij hetzelfde bedrijf, maar toch steeds andere werkzaamheden. De laatste periode was ik werkzaam als manager pensioenen bij het pensioenfonds voor de medewerkers van Achmea.”

Tot het moment dat Peter zich afvroeg of de nieuwe veranderingstrajecten bij Achmea nog wel bij hem pasten. “Dat speelde vier jaar geleden. Ik vroeg me af of ik nog wel voldoende energie had om te investeren in die nieuwe ontwikkelingen. Ik had de mogelijkheid om te kiezen voor een vervroegde pensioenregeling. Ik heb daar geen moment spijt van gehad.”

Idealisme

De wandeling gaat verder, de besproken onderwerpen ook. De dagen van deze pensionado bestaan sindsdien namelijk uit oppassen op diverse kleinkinderen en een handvol tijdrovende hobby’s. “Daarbij doe ik al jaren vrijwilligerswerk. Met heel veel liefde. Dat begon voornamelijk vanuit idealisme. Zo hielp ik ooit als vrijwilliger bij een jongerencentrum en was ik onder meer één van de oprichters van de Stichting Wereldwinkel Epe. Ook was ik penningmeester bij KunsthuisKEK.”

Peter vertelt dat die kunst inmiddels iets is geworden, waar hij ook zelf aan werkt. “Sinds een paar jaren schilder ik weer. Ik heb bewust geen lessen genomen. Ik wil dat het spontaan uit mezelf komt. Er is een leeg doek, ik kies kleuren en kwasten. Er is geen vooropgezet idee, ik laat mijn intuïtie de vrije loop. Ik doe maar wat en vind het voornamelijk rustgevend en zingevend. Het gaat me om het proces. Niet eens zozeer om het eindresultaat.”

Inmiddels maakte Peter ruim honderd intuïtieve schilderijen met acrylverf. “Vaak vind ik dat ze binnen een paar uren klaar moeten zijn. Toevallig ben ik nu met een groter werk bezig waarvan ik weet dat het nog niet af is. Maar dat komt wel. Geen haast, geen stress. Het gaat om het bevrijdende gevoel wanneer ik voor de ezel sta.”

Schilderen zorgt er, net als wandelen, voor dat Peter zijn brein leeg maakt. “Ik denk er wel eens over om te exposeren. Maar dan wel graag laagdrempelig. Ik zou ze bijvoorbeeld best wel in een leegstaand pand in Epe willen ophangen. Niet eens om ze te verkopen, maar veel meer vanwege de reacties van anderen. Wie weet, komt dat er nog eens van.” Via de facebookpagina ‘Schilderijenpeter’ is een reeks werken te bewonderen.

Recensies

Om geestelijk gezond te blijven, luistert Peter ook veel naar muziek, vertelt hij als we verder wandelen. “Ik heb een zeer brede muzieksmaak. Ik hou onder meer erg van moderne muziek. Ik ben een groot liefhebber van symfonische muziek en van krautrock. Maar daarbij luister ik zeer veel naar klassieke muziek.” Vooral over die laatste stroming heeft hij veel kennis. En wanneer je er iets meer dan gemiddeld vanaf weet, dat wil je die kennis ook graag delen. De stap naar een functie als recensent is dan niet ver. Peter doet dat al jaren voor het blad Mania dat te verkrijgen is in de diverse muziekwinkels van Plato en Concerto in Nederland.

Ik wil dat het spontaan uit mezelf komt. Er is een leeg doek, ik kies kleuren en kwasten Deze uitgave staat naast enkele interviews bomvol recensies over klassieke muziek en popmuziek. “Naast schrijver ben ik de contactpersoon voor collega’s die nieuw uitgekomen klassieke albums van een review voorzien. Ik ontvang de cd’s, ik luister voor en verstuur ze vervolgens naar de recensent die zich aangeboden heeft.”

Verder bezoekt Peter regelmatig concerten. “Dat kan soms best een specifieke richting zijn. Festival Oude Muziek in Utrecht bijvoorbeeld, richt zich op klassieke muziek uit de Middeleeuwen en de Barok. Een geweldig festival.”

Die voorliefde voor muziek combineert hij ook al jaren met dat eerder genoemde vrijwilligerswerk. Zo organiseert Peter een muziekuurtje bij ouderen die wonen in verzorgingshuizen. “Op dit moment doe ik dat voor een groep ouderen met dementie bij dagbesteding De Eijk van WZU Veluwe. Daar kunnen cliënten met een bijzondere interesse voor cultuur, natuur, kunst en muziek terecht.” Die locatie bevindt zich in Kulturhus EGW. “Elke week kom ik daar als ‘muziekman’ iets vertellen. Aan de hand van een thema zoek ik klassieke muziekstukken uit en vertel daar een verhaaltje bij. Muziek doet iets met je brein, dat is te zien. De groep vindt het geweldig. En dat vind ik dan weer onbetaalbaar.”

De Epenaar is eveneens bezig met het uitwerken van een boekconcept over klassieke muziek. “Niets is zeker natuurlijk, maar dit zou zo maar een echte uitgave kunnen worden. Ik heb alle tijd als pensionado. Die zal ik gebruiken ook. Fysiek gezond blijven is belangrijk, helemaal in coronatijd. Maar het prikkelen van de geest door muziek en kunst, is misschien nog wel belangrijker.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 10 maart 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!