Categorie: Wandeling van de week

Vaassen – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Stéphanie Berris uit Vaassen. Ze wandelde altijd al met het gezin of met enkele wandelmaatjes. Corona schroefde de frequentie op. Sinds een paar maanden is er belangrijk extra aspect bijgekomen om de wandelschoenen aan te trekken: een goed doel.

Onze wandeling begint bij Kasteel Cannenburch in Vaassen. Na het Maarten van Rossumplein en de weg door het prachtige aangelegen park, lopen we de Emmalaan en de Hattumseweg af. Vervolgens komen we op een prachtig zandpand dat naar een zonnige heipartij leidt. Daarna gaat de route van ruim 7 kilometer via de Wildweg en de Hertenkampsweg terug naar het centrum van Vaassen.

EnergieQ

Intussen vertelt Stéphanie onder meer waar dat goede doel vandaan komt. Stéphanie: “Dat komt door het werk dat ik doe. Ik ben in dienst bij EnergieQ in Apeldoorn. We houden ons bezig met HR-dienstverlening. Denk aan werving en selectie, loopbaanbegeleiding en bemiddeling van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.”

Ze werkt daar nu drie jaar als projectmanager en loopbaanadviseur. “Ik zit hier helemaal op mijn plek. Gesprekken met ondernemers en kandidaten maken mijn werk fantastisch, maar het creëren van onverwachte kansen en oplossingen maken mij écht energiek. Het contact met mensen, het schrijven van een portret van een kandidaat, het schrijven van blogs over ontwikkelingen in de markt, ik vind het allemaal geweldig om te doen. Ik probeer de beste verbinding tussen opdrachtgever, medewerker en werkzoekenden te leggen.”

Breder

Ineens kwam dat goede doel om de hoek kijken. “Een zakelijke relatie benaderde mij voor sponsoring. Het ging om het Radboud Oncologie Fonds. Heel eerlijk? Ik had er nog nooit van gehoord. Maar iedereen kent wel iemand in zijn omgeving die met de ziekte kanker te maken heeft. Een belangrijk en noodzakelijk doel dus. Ik besprak het in ons team en we besloten te doneren. Toen bleek dat we ook zélf konden gaan lopen, was dat een mooie manier om nog meer bij te kunnen dragen.”

En doneren en geld inzamelen en gezond bezig zijn. Voor Stéphanie was dat een mooie opeenstapeling waar ze blij van werd. Ze vertelt dit aan haar collega’s en inmiddels wordt het EnergieQ-breed opgepakt. “We hebben ons aangemeld en het inschrijfgeld (à 20 euro per persoon) betaald. Iedereen mag zelf bepalen hoeveel kilometer hij of zij wil lopen: het gaat niet om de prestatie maar om de aandacht voor het doel.” Toen het team ‘EnergieQ op weg!’ gestart was, is Stéphanie stante pede relaties gaan benaderen. “Binnen een paar uren hadden we ons streefbedrag al gehaald. Inmiddels staat de teller op ruim 1200 euro.”

Drempel

Stéphanie en haar collega’s zijn nu een aantal weken volop aan de wandel om hun gestelde doelen te bereiken. “Op zich is mijn totale afstand goed te doen. Ik ga regelmatig een blokje om, al noem ik mezelf helemaal niet zo’n sporter. Mensen die mij kennen, weten dat wel, hahaha. Maar het mooie is: via een hele lage drempel is er een goed doel aan die wandelingen toegevoegd. Nu loop ik dus voor mijn eigen én voor andermans gezondheid. Geweldig toch?”

Stéphanie legt haar wandelafstanden nauwkeurig vast via een appje. “Dat goede doel zorgt voor meer enthousiasme om de wandelschoenen aan te trekken. Iedereen heeft wel iemand in zijn omgeving die met deze vreselijke ziekte te maken heeft. Dichtbij zagen we bij een bevriend gezin hoe een zoontje vocht tegen het Non-Hodgkin lymfoom en hoe heftig zoiets is. Gelukkig gaat het nu weer goed met hem. Elke keer dat ik wandel, wandel ik ook voor hem.”

Specht

Uiteraard wandelt ze ook voor zichzelf. Haar werk als projectmanager en loopbaanadviseur is intensief. “Daarbij is dit, vooral tijdens corona, een typische kantoorbaan. Het is verstandig om die statische houding af en toe te verruilen met beweging. Zitten is het nieuwe roken, zo hoorde ik onlangs eens. Daar ben ik het wel mee eens. Daarbij is dat urenlange getuur op dat computerscherm natuurlijk niet gezond. Ik wandel na mijn werk dus graag een tijdje om te bewegen en te ontspannen.”

Buiten is er zuurstof en buiten geurt het bos. Buiten zijn, verruimt je blik, zo vult ze aan. “Je kijkt eens wat verder weg dan steeds maar 25 centimeter voor je, achter dat bureau in dat kantoor.” Ook tijdens deze wandeling blijkt; Stéphanie geniet van de toevallige ontdekkingen. De grote specht, de schaduwwerking op een boom, de sporen van de reeën op het mulle zandpad. “Als je tijdens het lopen goed om je heen kijkt, dan word je zo veel rijker.” Helemaal wanneer je ook nog eens loopt voor een goed doel. “Mensen kunnen ons nog altijd sponsoren. Dit is de directe link naar onze bedrijfspagina. Daar is meer informatie te vinden.”

Wil jij zelf ook lopen voor het Radboud Oncologie Fonds? Dat is ook mogelijk. Stéphanie vertelt daar tot slot nog even over als het beginpunt van onze wandeling, Kasteel Cannenburch weer nadert: “Via deze site (icoontje ‘start een actie’) kan een ieder een eigen actie beginnen. Na inschrijving ontvang je een uniek ‘Wandel-kanker-de-wereld-uit’ shirt en als je de totale vooraf bepaalde afstand hebt afgelegd, dan komt er een wandelkruisje jouw kant op. Het mooie is: er is geen einddatum gesteld aan deze goede doelen-wandeltocht.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 28 april 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!

Epe – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met fotograaf Joop Luimes uit Epe. Of eigenlijk ging het duo op pad met nog een aantal extra fotografen. Joop bedacht in deze coronacrisis namelijk een veilige manier om andere fotografen te inspireren. In deze zogeheten Photowalk loopt Joop samen met andere (hobby)fotografen een route. “Die routes lopen we individueel. We starten samen en we eindigen samen. Tussendoor geef ik via de app opdrachten die iedereen dan moet invullen.” Ook ik haak aan en loop mee met Joops route.

Die route begint bij Giovanca Ostania. En bij Wende Snijders. En Candy Dulfer. Niet letterlijk natuurlijk, maar we zien deze bekende Nederlandse artiesten wel staan. Letterlijk op een voetstuk. Joop fotografeerde de dames ooit tijdens concerten. En sinds kort mag hij de lege winkelruimte onder zijn woning in het Eper centrum gebruiken om dergelijk eigen fotomateriaal te laten zien. Mooi werk. Dat belooft wat voor vanmiddag.

Joop namelijk heeft naast zijn werkzaamheden voor de Fotovakschool in Apeldoorn en zijn foto-opdrachten voor bedrijven en particulieren al jaren ook veel fotocursussen gegeven. “Anderen iets leren, anderen inspireren. Bijvoorbeeld om anders te kijken. Dat vind ik geweldig om te doen. Dat zorgt bij mezelf ook altijd nog voor inspiratie.”

Gouden regel

Zo maar één van de gouden regels die Joop altijd hanteert wanneer hij zijn cursussen geeft? “Er zijn drie manieren om naar fotografie te kijken. Je kunt registreren wat je oog ziet. Dat levert foto’s op die voor iedereen herkenbaar zijn. Je kunt datzelfde beeld maken door een verrassend standpunt in te nemen. Zodat er bijvoorbeeld iets anders te zien is in de voorgrond of achtergrond. Dit maakt jouw foto net even anders dan een simpele registratie alleen. Maar je kunt ook volledig abstraheren. Inzoomen op een bepaald plekje en daar vervolgens een beeld van maken. Vaak zie je dan niet meer precies wát er gefotografeerd is of waar het precies is. Nog even los van de techniek; dat maakt die beelden ineens uniek.” Wanneer je deze gouden regel omarmt, dan kun je op iedere vierkante meter talloze foto’s maken. “De enige voorwaarde? Je moet goed kijken en het beeld willen zien.”

De laatste jaren startte Joop zijn eigen fotogroep (doeltreffend De Fotogroep genaamd). Die groep kwam samen om te leren over fotografie. “Ik werkte vanuit mijn fotostudio. Hier waren allerlei projecten op te pakken. Ook gingen we er samen op uit. “Om elkaar te inspireren en kennis bijbrengen en opdrachten of thema’s op te pakken.” Vanwege corona lagen de studiosessies en de thematische uitjes van De Fotogroep op z’n gat. “Toen bedacht ik om coronaproof met hen te gaan wandelen. We bepalen een dag, een begintijdstip en een eindtijd. We wandelen 1,5 uur. Tegelijkertijd, maar ieder op zijn of haar eigen tempo en vanaf een zelf gekozen startpunt. Elk kwartier geef ik een opdracht. Uiteindelijk worden de ingeleverde foto’s samen besproken.”

Het bleek een succes. Zo zeer zelfs, dat hij deze ‘Photowalks’ nu ook voor andere geïnteresseerden buiten De Fotogroep geeft. Eén van die edities loop ik als verslaggever van Veluws Nieuws mee.

Zoals gezegd: deze woensdagmiddag begint dus in het Eper centrum. Meteen komen er twee opdrachten over de app binnen. Eén daarvan? ‘Ga op zoek naar interessant beeld binnen een straal van 10 meter waar je nu staat’. Joop: “Het leuke is? Beeld is zo’n woord dat meerdere betekenissen heeft. Ik hou er van om dat soort woorden in mijn opdrachten te verwerken. Het is dan extra verrassend waar iemand mee komt. Helemaal omdat je niet samen loopt.”

‘Out of the box’

We lopen via de Beekstraat en de RSG NO-Veluwe het bos in. Ieder kwartier volgt een nieuwe opdracht. “Dat is snel, inderdaad. Toch leert dat je ook om ‘out of the box’ te denken en te kijken. Je wandeling krijgt zo een erg leuke meerwaarde.” Anders gezegd: het is speuren, zien, scherpstellen en klikken. Terwijl we over de Officiersweg lopen, dient het volgende appje zich aan: ‘zet je camera of mobiele telefoon op zwart-wit en bekijk welk motief/onderwerp zich daar goed voor leent’. Joop: “De camerafunctie in je mobieltje en de schermpje van vrijwel alle digitale camera’s kan met een paar drukken op de knop in zwart-wit omgezet worden.”

Als je vervolgens naar de plek kijkt die je wilt fotograferen, dan valt alle kleurinformatie weg. “Het is zeer interessant om te ervaren wat dat met je uiteindelijke beeldkeuze doet.” Joops paarse bloem met felgroene bladeren verwordt tot een wild uiteenlopend lijnenspel dat lijkt op action painting. Mijn groene detailopname van boomschors lijkt wel een gerimpeld mannengezicht. “Alles mag, niets is fout. Kijk goed en zet je fantasie aan het werk.” Na nog een paar kwartieren en dus opdrachten, is de wandeling van 1,5 uur al weer ten einde. Maar daar eindigt de Photowalk niet mee. “In het laatste appje in de Photowalk-appgroep vertel ik dat iedereen nog een mail krijgt. Ik roep alle deelnemers daarin op om de mooiste beelden naar me toe te sturen. Via een nader te bepalen online bijeenkomst presenteren en bespreken we elkaars werk.”

Op vrijdag 23 april houdt Joop van 15.30 tot 17.00 uur nog eens zo’n ‘virtuele’ Photowalk. “Daar zijn nog enkele plekken voor. Maar stiekem denk ik er al aan om dit sowieso nog een paar keer vaker te doen. Als ik alleen al naar mezelf kijk: al ken ik de opdrachten, je komt altijd unieke beelden tegen. Je weet namelijk nooit precies waar je loopt wanneer de nieuwe opdracht zich aandient.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 21 april 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!

Epe – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Henk van Essen uit Epe. Hij vertelt voornamelijk over al zijn vrijwilligerswerk. Een nominatie als ‘vrijwilliger van het jaar’ hoeft voor hem niet, een lintje is helemaal onzin. “Ik ben geboren en getogen Epenaar. Het leven van mij en van mijn vrouw Joke draait om contacten. Ze zijn ons allemaal even lief. Als zij wat vragen, dan doen we dat. Andersom is dat ook zo.”

Hij heeft veel te vertellen, vertelt Henk wanneer hij zich voor deze rubriek aanmeldt. Zijn idee over de wandeling is ook onderscheidend. “Als we nu eens een route bedenken langs de plekken waar ik in mijn leven vrijwilligerswerk gedaan heb? Dan vertel ik je daar meteen over.”

Fleur

Donderdagmiddag meld ik me bij het appartement in het centrum van Epe waar Henk en zijn vrouw wonen. Henk staat al te wachten. Hij blijkt niet de enige wandelaar te zijn. “Mag onze hond Fleur ook mee? Over haar is sowieso wel een mooi verhaal te vertellen.” Dagelijks gaan Henk en Joke meerdere malen met Fleur op pad. “Zo maken we onze dagelijkse kilometertjes wel. Zo’n extra rondje met een journalist kan er dan ook nog wel bij, haha…” Die aandacht voor Fleur is terecht, vindt Henk. Deze zwarte labrador retriever verdient het ook om vaak uitgelaten te worden. “Fleur is een zeer bijzondere hond. Ze was altijd actief als hulphond.”

De hond is opgeleid door Hulphond Nederland. Deze instantie helpt mensen met een fysieke of geestelijke zorgvraag door de inzet van een hulphond. Fleur heeft jarenlang de begeleiding van een jonge vrouw in een rolstoel gedaan. Hoe Henk en Joke vervolgens aan deze hond gekomen zijn? “Onze hond was overleden. We lazen op de site van Hulphond Nederland dat je je in kunt schrijven voor een hond die ooit als hulphond actief geweest is. Dergelijke dieren doen ‘hun taken’ maximaal 10 jaar. Maar wanneer hun baasjes onverhoopt voor die tijd overlijden, dan gaan ze niet meer bij een ander baasje als hulphond aan het werk. Voor die honden worden adresjes gezocht. Mensen zoals wij zorgen dan voor zo’n ex-hulphond. Van ons wordt één ding gevraagd: je moet twee keer per week naar een locatie van Hulphond Nederland om de hond daar nog enkele oefeningen te laten doen. Helaas zorgde corona er voor dat die locaties gesloten zijn. Dus wandelen we heel veel met Fleur.”

We lopen vanaf het centrum van Epe naar de Schotweg. De kruising bij de Dorperveldweg slaan we rechts af. Vandaar gaat de wandeling via de Jagtlustweg verder. “Laten we hier maar eens de bossen in gaan”, lacht Henk, als we de t-splitsing met de Lohuizerveenweg gepasseerd zijn. “Ik wil ook graag iets onverwachts doen. We gaan vandaag niet alleen over de gebaande paden.”

Zo staan Henk en Joke ook in het leven: geen standaard dagen afdraaien, dienstbaar zijn aan anderen en daardoor altijd nieuwe dingen meemaken. Naast de verantwoordelijkheid voor Fleur, is het echtpaar druk met uiteenlopend vrijwilligerswerk. “Goed om te benoemen: je interviewt mij dan wel, maar ik doe al die klussen samen met Joke.”

Hier dichtbij ligt letterlijk een plek met de nodige geschiedenis van het echtpaar Van Essen. Ze waren vlak voor hun pensioen beheerders van de groepsaccommodatie De Hertekolk die hier dichtbij verscholen ligt in de bossen. “Dat was natuurlijk deels (8 uur per week) betaald werk, maar uiteindelijk ben je daar fulltime mee bezig. gasten ontvangen, klusjes doen aan het complex, het bepaalde jarenlang ons leven. Een fantastische tijd.” Sinds ze in het appartementencomplex aan de Hoofdstraat wonen, is Henk voorzitter van de Vereniging van Eigenaren (VVE). “Daar kun je nog best druk mee zijn. Er zijn bijvoorbeeld diverse parkeerplaatsen onder dit complex gevestigd waarvan de administratie qua huur bijgehouden moet worden.”

Naast dit vrijwilligerswerk dicht bij huis, is Henk sinds 2016 zeer actief bij Veluws Museum Hagedoorns Plaatse, zo vertelt hij tijdens het wandelen. “Samen met Joke en een aantal anderen ben ik verantwoordelijk voor de catering. Daarbij ben ik hier al jaren rondleider. Ik spendeer veel vrije uurtjes in dat prachtmuseum. Het is dat Zuuk niet op de route ligt, anders waren we daar zeker ook nog langs gelopen.”

SV Epe, Wios, Buurtraad

Via de Lariksweg en de Ballastputweg, komen we uit aan de achterkant van het terrein van voetbalvereniging SV Epe. “Hier ben ik meer dan dertig jaar vrijwilliger geweest. Ik was pupillenleider en heb, samen met een aantal anderen, onder meer het internationale Paastoernooi opgezet.” Vanaf SV Epe lopen we op de Sportlaan langs het gebouw waarin de Buurtraad Hoge Weerd zich ooit bevond. Daar was ik ruim dertig jaar voorzitter. Ik kan daar wel een boek over schrijven. We hebben hier zo veel meegemaakt.” Hetzelfde geld voor zijn werkzaamheden voor Wandelsportvereniging Wios. “Daar ben ik onder meer duwer van de rolstoelgebruikers tijdens de Avondvierdaagse.”

We komen in het centrum van Epe. De route leidt door de Parkweg, waar Henks ouderlijk huis ooit stond. Op een steenworp afstand had carnavalsvereniging De Darpspompers haar residentie. Henk was daar jaren betrokken bij de Raad van Elf. “Hoe ik daar dan kwam? Tja, ik werd gevraagd door een kennis. Zo gaat dat.” Terwijl we bijna bij Henk en Joke thuis zijn, concludeert de hoofdpersoon van deze wandeling waarom hij eigenlijk zo veel vrijwilligerswerk doet. “Ons leven draait om contacten. Als je door iemand ergens voor gevraagd wordt, dan doe je dat met plezier.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 14 april 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!

Heerde – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Ellen Koot uit Heerde die onder meer lessen wandelyoga geeft. Wandelyoga; wat is dat eigenlijk? Tijd voor een wandeling, een goed gesprek, een aantal essentiële stiltes en het doen van enkele yoga-oefeningen.

Het startpunt van onze wandeling is de nieuwbouwwijk achter Hofje Wendakker, de woonzorglocatie aan de rand van het centrum van Heerde. Ellen Koot woont namelijk pas sinds kort in Heerde, vertelt ze als we een route richting het bos bepalen. Ze komt oorspronkelijk uit het plaatsje Bleiswijk onder de rook van Zoetermeer en ging samen met haar vriend Remko vaak naar deze omgeving op vakantie. “Om te wandelen, te ontspannen, even uit de drukte en de hectiek te stappen en de stilte te ervaren. We hebben vaak tegen elkaar gezegd: later als we groot zijn, dan verhuizen we naar de Veluwe.”

Vorig jaar was dat moment ineens daar. Eerst in een tijdelijk huurhuis, sinds kort in deze nieuwbouwwoning. “Aan de ene kant wel wat onverwachts, maar aan de andere kant is het goed zo. We voelen ons hier geweldig. We hebben geen moment spijt. Daarbij komt: ik kan mijn werk natuurlijk gemakkelijk meenemen.”

Naast yogadocent is Ellen onder meer vitaliteitscoach. “Die beroepen kunnen overal uitgeoefende worden. Ook in Heerde.” Ze zocht inmiddels al contact met bedrijven, gemeentelijke instanties en bijvoorbeeld welzijnsinstellingen om daar workshops te organiseren. “Ik heb al erg diverse groepen gehad. Zo heb ik bij een bso yogalessen gegeven, organiseerde ik workshops voor de Zomerschool van Koppel-Swoe en voor een groep mantelzorgers. Verder heb ik zes lessen ‘Bewegen en Ontspannen’ gegeven aan middelbare scholieren van De Noordgouw.” Ook zou ze yogalessen gaan geven bij de Heerder sportschool Sansaar (kickboksing). “Al ligt dat plan natuurlijk op z’n gat vanwege corona.”

Alternatieven

Om die reden wijkt Ellen uit naar veilige alternatieven. Zo geeft ze sessies wandelyoga aan kleine groepen. Komende vrijdag en zondag gaat dat weer gebeuren. Helemaal volgens de geldende RIVM-regels natuurlijk. De les op zondag zit al volgeboekt, op vrijdag is er nog ruimte. “Dat voorspelt veel goeds. Ik hoop dat ik die lessen de komende tijd op meer vaste momenten in de week kan oppakken.”

Deze dag is het in ieder geval prachtig wandelweer. Dat is alvast een geweldig ingrediënt voor een mooie middag. De zon schijnt, de jas gaat uit, de warmte kietelt de huid. “Heerlijk toch, wandelen in deze omgeving? Het is écht een cadeautje om hier te wonen”, concludeert Ellen. “Wandelen in het bos is goed en rustgevend voor lichaam en geest. Maar daarbij combineer ik die wandeling met diverse ontspannings- en ademhalingsoefeningen.” Tijdens de wandeling zelf wordt er weinig gepraat. Waarom dat zo is? “Ik wil er zo voor zorgen dat iedereen volop aandacht heeft voor de natuur. De kleuren, de geluiden, de geuren.” Direct daarna zijn we stil. En keren in onszelf. We horen de schoenzolen landen op het pad, we zien de kudde grazende schapen, we ruiken de geuren in het bos, we horen de specht. We zitten in het moment.

Maar ineens is er weer de nodige actie. De toegevoegde yoga-oefeningen komen aan bod. Ze zijn zeer bewust geselecteerd, vertelt Ellen. “Er is enkel gekozen voor staande houdingen. Zodat je niet op de grond hoeft te zitten, zodat je geen yogamatjes nodig hebt.” De oefeningen zijn niet moeilijk, zo stelt ze me gerust. “Je hoeft absoluut geen yoga-ervaring te hebben, je hoeft niet lenig te zijn. Deze oefeningen zijn nauwkeurig geselecteerd, zodat ze door iedereen op een eigen niveau opgepakt kunnen worden. Ik doe de oefeningen voor, een ieder herhaalt ze op hun eigen manier. Ga maar eens voor me staan.”

Concentratie

Wie dacht dat wandelen en interviewen vermoeiend was, die heeft het mis. Nu moet de verslaggever namelijk pas écht aan het werk. Ik moet ademen vanuit mijn buik. In. Uit. Concentratie. Daarna moet ik op één been gaan staan. Ik kies m’n rechter. Het ander been druk ik met m’n linkerhand tegen mijn bil. Vervolgens buig ik recht vooruit en wijs ik met mijn rechterarm naar voren. “Je hebt nu een simpele variant van De Danser gedaan.” Daarna volgt een andere houding. De Krijger II. Die doet Ellen zelf even voor. Ze stapt met haar ene been naar voren en zet hem in een 90 graden-hoek. De andere strekt ze recht naar achteren. Haar achterste voet staat iets uitgedraaid. Dat gestrekte been is aangespannen. D’r ene arm wijst recht naar voren, de andere arm recht naar achteren. Ze ademt diep in en uit. Ze kijkt langs haar gestrekte arm heen. Haar blik zoekt de cameralens van de verslaggever. Klik.

Rust

De oefeningen zijn gedaan. Met een opgeruimde geest vervolgen we onze weg. Van het bos achter het Heerderstrand, gaat de route via de Elburgerweg, de Mussenkampseweg en de Wezeweg terug richting Hofje Wendakker. Terug naar de woning waar Ellen en haar vriend nog maar een paar weken wonen. We nemen afscheid, maar niet voordat de wandelyogadocent nog enkele veelzeggende slotzinnen uitspreekt. “Wandelen is erg gezond. Helemaal in deze tijd. Maar wandelyoga biedt iets extra’s. Naast de sociale component en het in beweging zijn, zorgen de oefeningen voor rust in je hoofd. Het klinkt zweverig, maar op deze manier ben je echt even één met de natuur.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 7 april 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!

Epe – De ‘Wandeling van de week’ is een rubriek van Dennis Dekker (www.mediamagneet.nl). Hij wandelt met inspirerende mensen die iets over hun onderscheidende visie, eigenaardige passies of bijzondere dromen vertellen. De afgelopen week ging Dennis op pad met Larisa Brinkhoff. Ze is als medewerker van Heel Epe Beweegt (een onderdeel van Koppel-Swoe) werkzaam als JOGG-regisseur en is coördinator van het zogenoemde lokaal Sport- en Beweegakkoord. Kortom: genoeg om over te praten tijdens een zonnig middagommetje.

”Maar dan moet ik wel eerst de Ommetje App aanzetten”, lacht Larisa als ik haar tref voor de ruimte in Kulturhus EGW waar Koppel-Swoe kantoor houdt. Zij fungeerde namelijk als één van de aanjagers om deze app ook door alle medewerkers van Koppel-Swoe te laten gebruiken. “Organisaties zijn er in deze vervelende coronatijd misschien nog wel meer op gebrand om hun medewerkers te laten bewegen. Inmiddels is er bij ons een soort van sportieve strijd ontstaan. Erg leuk om elkaar zo te motiveren om te gaan bewegen.”

Plannen indienen

De app is aangezet. We lopen via de Stationsstraat en de Oenerweg linksaf de Vossenbergweg in om vervolgens via de Dijkhuizerweg en de Dijkhuizerzandweg, een sluiproute naar de Vemderweg te zoeken. Larisa vertelt over het ontstaan van het gemeentelijke Sport- en Beweegakkoord. “Dit gemeentelijke rapport houdt verband met het Nationaal Sportakkoord. Door een eigen concreet lokaal akkoord samen te stellen kan de gemeente Epe aanspraak maken op geld van het Rijk.”

40.000 Euro

Vorig jaar januari is er een eerste drukbezochte bijeenkomst geweest, waaruit een regiegroep is geformeerd waarbij Larisa benoemd is als coördinator. “Inmiddels ligt er een concreet rapport. Dat maakt dat Epenaren, verenigingen, scholen en andere maatschappelijke partners hun eigen plannen kunnen indienen. Belangrijk? De plannen moeten een beweegvriendelijke omgeving creëren. Vorig jaar zijn er al enkele initiatieven gehonoreerd, maar ook dit jaar kan men nog plannen indienen. Dit jaar is er zelfs een budget van 40.000 euro beschikbaar gesteld. Het geld wordt bijvoorbeeld gebruikt voor begeleiding, workshops en coaching.” Meer weten? Bezoek de site van Heel Epe Beweegt hier.

Bewegen is natuurlijk goed, maar is dat qua omgeving dan ook allemaal wel goed geregeld? “Ik heb contact met Bert Boetes. Hij is als lid van de regiegroep Lokaal Sport- en Beweegakkoord Gemeente Epe betrokken bij de regionale afdeling van de Fietsersbond en bij het zogenoemde Wandelnet. Nu er vanwege corona meer gewandeld en gefietst wordt, is het belangrijk om na te denken over het verbeteren van fietsknelpunten en het en meer veilig maken van wandelpaden. Op dit moment worden diverse gevaarlijke punten in de gemeente Epe geïnventariseerd. We hopen dat daar ook iets aan gedaan wordt.”

Halve marathon

We lopen verder. Het gesprek gaat onvermijdelijk nog even door over corona. “Het is in deze tijd zeer belangrijk om in beweging te blijven. Ik merk aan mezelf hoe lastig dat kan zijn. Je moet af en toe doelen stellen. Ik hou bijvoorbeeld erg van hardlopen. Ik doe om die reden regelmatig mee met wedstrijdjes. Door het gemis daarvan, bleek dat ik de afgelopen periode wat minder frequent ging rennen. Daarom heb ik maanden geleden met een vriendin een eigen doel gesteld. We hebben onze eigen halve marathon uitgezet. Daar hebben we samen voor getraind. Vorig weekend hebben we die halve marathon gelopen. Het was heerlijk!”
Ook werknemers zijn heel erg bezig met de gezondheid van hun medewerkers, weet Larisa. Neem de organisatie waar ze zelf voor werkt: Koppel-Swoe. “Heel Epe Beweegt heeft dus een actieve zogenaamde ‘thuiswerk challenge’ uitgezet voor alle medewerkers. Een onderdeel daarvan is deze Ommetje App. Het is gezond voor je en het werkt bij heel veel deelnemers ook een beetje verslavend door het competitie-element. Deze ‘thuiswerk challenge’ rollen we als Heel Epe Beweegt ook (gratis!) uit bij andere bedrijven.”

‘Supermarktsafari’

Daarbij houdt Larisa zich als Eper JOGG-regisseur ook bezig met de gezondheid van kinderen. JOGG staat voor ‘gezonde jeugd gezonde toekomst’, vertelt ze. “Dit landelijke initiatief bouwt aan een netwerk waarbij de leefomgeving van kinderen en jongeren gezonder gemaakt wordt. Een gezonde jeugd begint namelijk bij een gezonde omgeving. Bewegen en voeding zijn daarbij belangrijke thema’s. Vorig jaar zochten we onder meer de samenwerking met supermarkten op. Daar hebben we voor basisscholieren onder meer een supermarktsafari gehouden, zodat ze leerden over gezonde voeding. Dit jaar gaan we dat in een ietwat gewijzigde vorm ook weer aanbieden. We zullen vanwege de beperkende coronamaatregelen natuurlijk geen rondleidingen met leerlingen kunnen houden. Maar we gaan bezoekers van de supermarkt wel attenderen op een aantal gezonde tips over voeding. Dat plan wordt nu uitgewerkt. We doen dat met hulp van enkele supermarkten in de gemeente Epe. Daar voeren we nu gesprekken mee.”

Uit alles blijkt: het werk van Larisa Brinkhoff draait voor een groot deel om de combinatie gezonde voeding en beweging. “Ik vind het eervol om daar een voorlichtende rol te kunnen innemen.” We naderen Kulturhus EGW, ons middagommetje is bijna ten einde. Larisa kijkt op haar appje: “Ruim 7 kilometer. Da’s toch mooi! Ik vind het fijn dat onze wandeling er voor gezorgd heeft dat ik zelf ook nog even de nodige beweging heb gehad.”

(Dit verhaal is verschenen in de weekkrant Veluws Nieuws, 31 maart 2021)

 

Wil je genieten van meer wandelingen? Klik dan hier!